Wie?

Als zoon van een timmerman was ik vroeger alleen maar bezig met timmeren, zagen en dingen maken. Na vele vakantiebaantjes in de bouw besloot ik dan ook om na de middelbare school HTS bouwkunde te gaan volgen. In het eerste semester daar kregen we de opdracht om een zwembad op de afsluitdijk te ontwerpen.. toen sloegen bij mij de stoppen door. Waar de anderen een recht en simpel gebouwtje tekenden werd ik verlamd door de gedachte aan alle mogelijkheden die er waren. Hoe zit het met bezonning, wat zie je als je binnen komt, van wat voor materiaal moeten de kleedruimtes zijn en wat is een mooie hoogte voor het plafond? Mijn docent voelde dit goed aan en stuurde mij naar de bibliotheek om daar eens wat boeken in te kijken. Mijn hart begon toen werkelijk harder te kloppen bij het zien van al die voorbeelden van fantastische architectuur.  Vanaf dat moment was het voor mij duidelijk welke richting ik op wilde. Maar ook was voor mij vanaf dat moment de wereld niet meer hetzelfde, overal waar ik kwam begon ik te letten op hoe gebouwen in elkaar zaten, hoe ze ruimtelijk werkten en wat voor materialen er gebruikt waren.


Tijdens de vervolgopleiding tot architect aan de academie voor bouwkunst in Tilburg was ik werkzaam bij een kleinschalig architectenbureau in Bergen op Zoom. Hier leerde ik als bouwkundig ontwerper wat er bij komt kijken om gebouwen daadwerkelijk te realiseren. Maar ook kreeg ik steeds meer inzicht in hoe moeilijk en complex het is om al dat moois wat je vooraf bedenkt daadwerkelijk te kunnen bouwen. Het vergt kennis van regelgeving, constructief inzicht, kennis van bouwkosten maar vooral goed kunnen luisteren naar de wensen van de opdrachtgevers. Na het behalen van de architectentitel ben ik gaan werken bij een middelgroot bureau in Rotterdam. De schaal van de projecten was hier groter en ik leerde hoe je complexe, grote gebouwen zoals een TBS-kliniek en een brandweerkazerne moet ontwerpen en hoe dit in proces verloopt. Hier kwam ik tot het besef dat ik zelf aan het roer wilde staan en over genoeg deskundigheid beschikte om zelfstandig te beginnen en gebouwen volgens mijn visie te gaan ontwerpen.


Mijn visie is om in samenspraak met de opdrachtgevers te komen tot eigentijdse architectuur. Ik heb hierbij een grote voorkeur voor heldere ruimtelijkheid en transparantie met eerlijke, sobere materialen die mooi verouderen. Uiteraard staan de wensen van de opdrachtgever centraal maar ik probeer deze toch altijd naar een hoger niveau te brengen. Graag verras ik de opdrachtgever met andere mogelijkheden en daag ik ze uit om toch net iets anders te denken. Zo ontstaat er vaak iets heel bijzonders dat als een maatpak past en beter is dan de gangbare oplossingen. Het vraagt van de opdrachtgevers lef en vertrouwen maar ook geloof dat het nieuwe beter is dan het oude herhalen. Ik geloof in het samen laten gaan van functionaliteit en schoonheid. Ik geloof dat schoonheid samen kan gaan met kostenbewust bouwen. Ik geloof dat er anders gebouwd moet worden. Ik geloof dat ontwerpen in een kritisch proces beter worden. Ik geloof in persoonlijke architectuur met ruimte voor eigenaardigheden maar vooral vrijheid. Ik geloof dat je architectuur in het echt moet zien, voelen en beleven. Ik geloof dat mensen wensen wat ze kennen maar dat er nog veel meer kan wat ze niet weten. Ik geloof in zoveel mogelijk weglaten. Ik geloof in het vernieuwen van tradities en niet herhalen. Ik geloof in de grote lijn, maar ook in details. Daarom is mijn belangrijkste gereedschap schetspapier, om telkens te blijven zoeken naar juist dat uitgebalanceerde ontwerp. Velletje over velletje wordt het ontwerp steeds beter tot het uiteindelijk zo simpel en vanzelfsprekend is dat iedereen vaak onterecht denkt dat zoveel creativiteit in één keer is ontstaan. Ik geloof dat architectuur ontstaat door veel “onzichtbare” arbeid, talloze probeersels die het net niet halen, gesprekken over deze schetsen, opnieuw proberen en blijven zoeken totdat het goed is. Ik hoop dat u misschien als mogelijk opdrachtgever mij die ruimte en vertrouwen kunt geven om architectuur te maken. Want ik geloof dat wij gelukkiger worden in goede architectuur.

 

 

 

 

Als zoon van een timmerman was ik vroeger alleen maar bezig met timmeren, zagen en dingen maken. Na vele vakantiebaantjes in de bouw besloot ik dan ook om na de middelbare school HTS bouwkunde te gaan volgen. In het eerste semester daar kregen we de opdracht om een zwembad op de afsluitdijk te ontwerpen.. toen sloegen bij mij de stoppen door. Waar de anderen een recht en simpel gebouwtje tekenden werd ik verlamd door de gedachte aan alle mogelijkheden die er waren. Hoe zit het met bezonning, wat zie je als je binnen komt, van wat voor materiaal moeten de kleedruimtes zijn en wat is een mooie hoogte voor het plafond? Mijn docent voelde dit goed aan en stuurde mij naar de bibliotheek om daar eens wat boeken in te kijken. Mijn hart begon toen werkelijk harder te kloppen bij het zien van al die voorbeelden van fantastische architectuur.  Vanaf dat moment was het voor mij duidelijk welke richting ik op wilde. Maar ook was voor mij vanaf dat moment de wereld niet meer hetzelfde, overal waar ik kwam begon ik te letten op hoe gebouwen in elkaar zaten, hoe ze ruimtelijk werkten en wat voor materialen er gebruikt waren.
Tijdens de vervolgopleiding tot architect aan de academie voor bouwkunst in Tilburg was ik werkzaam bij een kleinschalig architectenbureau in Bergen op Zoom. Hier leerde ik als bouwkundig ontwerper wat er bij komt kijken om gebouwen daadwerkelijk te realiseren. Maar ook kreeg ik steeds meer inzicht in hoe moeilijk en complex het is om al dat moois wat je vooraf bedenkt daadwerkelijk te kunnen bouwen. Het vergt kennis van regelgeving, constructief inzicht, kennis van bouwkosten maar vooral goed kunnen luisteren naar de wensen van de opdrachtgevers. Na het behalen van de architectentitel ben ik gaan werken bij een middelgroot bureau in Rotterdam. De schaal van de projecten was hier groter en ik leerde hoe je complexe, grote gebouwen zoals een TBS-kliniek en een brandweerkazerne moet ontwerpen en hoe dit in proces verloopt. Hier kwam ik tot het besef dat ik zelf aan het roer wilde staan en over genoeg deskundigheid beschikte om zelfstandig te beginnen en gebouwen volgens mijn visie te gaan ontwerpen.
Mijn visie is om in samenspraak met de opdrachtgevers te komen tot eigentijdse architectuur. Ik heb hierbij een grote voorkeur voor heldere ruimtelijkheid en transparantie met eerlijke, sobere materialen die mooi verouderen. Uiteraard staan de wensen van de opdrachtgever centraal maar ik probeer deze toch altijd naar een hoger niveau te brengen. Graag verras ik de opdrachtgever met andere mogelijkheden en daag ik ze uit om toch net iets anders te denken. Zo ontstaat er vaak iets heel bijzonders dat als een maatpak past en beter is dan de gangbare oplossingen. Het vraagt van de opdrachtgevers lef en vertrouwen maar ook geloof dat het nieuwe beter is dan het oude herhalen. Ik geloof in het samen laten gaan van functionaliteit en schoonheid. Ik geloof dat schoonheid samen kan gaan met kostenbewust bouwen. Ik geloof dat er anders gebouwd moet worden. Ik geloof dat ontwerpen in een kritisch proces beter worden. Ik geloof in persoonlijke architectuur met ruimte voor eigenaardigheden maar vooral vrijheid. Ik geloof dat je architectuur in het echt moet zien, voelen en beleven. Ik geloof dat mensen wensen wat ze kennen maar dat er nog veel meer kan wat ze niet weten. Ik geloof in zoveel mogelijk weglaten. Ik geloof in het vernieuwen van tradities en niet herhalen. Ik geloof in de grote lijn, maar ook in details. Daarom is mijn belangrijkste gereedschap schetspapier, om telkens te blijven zoeken naar juist dat uitgebalanceerde ontwerp. Velletje over velletje wordt het ontwerp steeds beter tot het uiteindelijk zo simpel en vanzelfsprekend is dat iedereen vaak onterecht denkt dat zoveel creativiteit in één keer is ontstaan. Ik geloof dat architectuur ontstaat door veel “onzichtbare” arbeid, talloze probeersels die het net niet halen, gesprekken over deze schetsen, opnieuw proberen en blijven zoeken totdat het goed is. Ik hoop dat u misschien als mogelijk opdrachtgever mij die ruimte en vertrouwen kunt geven om architectuur te maken. Want ik geloof dat wij gelukkiger worden in goede architectuur.