Ontwerp woning Redoute 4 Bergen op Zoom

Ontwerp woning Redoute 4 Bergen op Zoom

De opdrachtgevers waren erg gecharmeerd van zogenaamde "jaren dertig" architectuur.

Als architect sta ik redelijk sceptisch tegenover dit soort "retro" architectuur.

Ten eerste ben ik van mening dat als je iets van vroeger mooi vindt, je het niet meteen hoeft te herhalen.
Door juist de traditie te herhalen in plaats van te vernieuwen sterft deze af en blijft er niets over dan slechts een schrale kopie.
De regelgeving is sindsdien drastisch gewijzigd en isolatie eisen zijn hoog, maar ook de woonwensen zijn anders dan destijds.
Het huidige woonprogramma vormgeven als ware het een nieuwe "jaren dertig woning" vind ik geforceerd en getuigen van cosmetische oppervlakkigheid.

Ten tweede komt de oorspronkelijke traditionele "jaren dertig" uit een tijd dat arbeid nog relatief goedkoop was en materiaal relatief duur.
Dit uit zich in ambachtelijke en arbeidsintensieve metselwerk versieringen en veel timmerwerk. Vandaag de dag is zowel arbeid als materiaal duur.
Dit resulteert in de veelal slechte retro architectuur waarbij het slechts gaat om uiterlijke kenmerken na te bootsen die een zweem van nostalgie oproepen.

Bij deze woning heb ik het samen met de opdrachtgevers beschouwd als soort van uitdaging opgepakt om de woning te ontwerpen als "retro, maar dan virtuoos".
"Een woning als een sieraad" was de gevleugelde uitspraak van de opdrachtgevers.

Om het ambitieniveau daadwerkelijk te bepalen zijn we gaan kijken bij echte virtuose traditionele architectuur uit de jaren dertig, de woonhuizen in de Ludwigstraat in Roosendaal. Veel van deze woningen zijn ontworpen door architect Jacques Hurks afkomstig uit Roosendaal, maar hij wordt door deskundigen zelfs geschaard tot voorhoede van de "Amstedamse school". De woningen zijn rijk aan details en hebben een sprekende maar simpele massavorm met subtiele erkers en aanbouwen. Compositie en verhouding zijn bijzonder en alles heeft een relatie met elkaar. De crux zit hem vooral in de bijzonder behandeling van de hoeken, ramen lopen door en siermetselwerk verzacht overgangen.

Het ontwerp voor de nieuwbouwwoning vertaald deze kwaliteiten naar de huidige tijd, moeilijkheid was om de toch redelijk grote woning een elegante hoofdvorm te geven. De vormgeving van de woning is te beschouwen als een muziekstuk wat zorgvuldig is gecomponeerd, net zo lang tot de juiste compositie was gevonden. Vanuit de plattegrond opent de woning zich zowel naar de straat met een leeskamer in de erker als naar de tuin met een serie transparante deuren. De grote lichte keuken heeft rondom ramen en orienteert zich op de tuin. Binnen de huidige regelgeving, keurmerken etc. is er naar een bijzondere detaillering van de kozijnen gezocht, deze benadrukken de horizontale belijning en geven het een ambachtelijke expressie. De schoorsteen is een karakterstiek element wat het huis identiteit geeft en de hoge noot vormt binnen de ritmiek van de vormgeving.

Over ieder detail en element is goed nagedacht, zo is het glas van de badkamer zonder kozijnstijl de hoek omgezet, referend aan het glas en lood van vroeger wat men ook gewoon de hoek om liet gaan. De sprekende dakkapel aan de achterzijde ligt niet zoals gebruikelijk op het dakvlak, maar is als het ware  in het volume geschoven en gaat ook weer de hoek om. Talloze metselwerk versiering lopen door over de gevel en wisselen elkaar subtiel af.

Dankzij een ambitieuze en geduldige opdrachtgever, een deskundige aannemer is het eindresultaat erg overtuigend. De woning staat in een laantje met meerdere "retro" woningen maar onderscheidt zich op kwalitatief niveau duidelijk.
Als het dan retro moet laat dit dan de standaard zijn.